Wielka Sobota to taki wyjątkowy dzień, kiedy zazwyczaj w południe wybieramy się do kościoła, by poświęcić jedzenie na wielkanocny stół. Ksiądz lub diakon odmawia modlitwy, błogosławi przyniesione jedzenie i skrapia je wodą święconą.
Święcenie pokarmów, znane jako święconka, w Polsce sięga XIV wieku. Na początku święcono tylko pieczonego baranka, czyli chlebową figurkę w kształcie baranka. Z czasem dodawano ser, masło, ryby, olej, mięso, ciasto i wino. Ostatecznie koszyk został uzupełniony jajkiem i innymi pokarmami, które stały się klasyką święconki.
Warto pamiętać, że wybór potraw w koszyku nigdy nie był przypadkowy. Każdy z darów Bożych symbolizował coś innego, zarówno w tradycji ludowej, jak i chrześcijańskiej. Zestaw ten ewoluował, a ilość potraw była ograniczana, aż pozostało sześć, by w końcu zwiększyć do siedmiu. Oczywiście, w koszyku może być więcej potraw, ale te siedem jest szczególnie ważnych, bo symbolizują istotę chrześcijaństwa.
